ROMA'NIN EN NADİR MEZAR SANATI
Viminacium'un Boyalı Mezarları: İtalya'nın Kuzeyindeki Freskler
Viminacium nekropolü, 14.000'den fazla mezar ve 29 resimli Roma lahdi barındırıyor — aşk tanrılarının, bir panterin ve bir Hristiyan monogramının nadir freskleri bugün hâlâ görülebiliyor.
GetYourGuide'da Viminacium turlarını görün ↗Binlerce kişilik bir nekropol
Arkeologlar, Viminacium'un birkaç mezarlığında, kentin Roma ve geç Roma yüzyıllarını kapsayan ve basit çukur mezarlardan özenli aile türbelerine kadar uzanan 14.000'den fazla mezar açtı. Bu muazzam sayı içinde, iç duvarları gerçek fresk tekniğiyle — pigmentin hâlâ işlenebilir durumdayken doğrudan ıslak sıva üzerine uygulanmasıyla — boyanmış 29 türbe bulundu ve bu, Viminacium nekropolünü İtalya'nın kuzeyinde bilinen en büyük Roma boyalı türbe yoğunlaşmalarından biri haline getiriyor. Bu, arkeologların ve sanat tarihçilerinin on yıllar boyunca Tuna'nın bu özel kesimine neden tekrar tekrar geri döndüğünün önemli bir nedeni.
Aşk Melekleri ile Süslü Mezar
Bunlar arasında en kapsamlı şekilde incelenen, G-160 olarak kataloglanan ve "Aşk Tanrıları Mezarı" olarak bilinen bir mezardır; 2003 yılında alanın kenarındaki Pirivoj nekropolünde kazılmıştır. Viminacium'un geç antik dönem mezarlarına özgü yamuk biçimli odası, batı duvarı hasar görmüş olsa da dört duvarın tamamında yoğun bir figür ve süsleme düzeni taşır; mezara popüler adını veren aşk tanrıları en iyi korunmuş doğu duvarındadır. Geometrisini ve ikonografisini inceleyen araştırmacılar, tüm düzeni Venüs ya da Dionysos'a bir adak olarak yorumlar. Üslup açısından MS 4. yüzyılın başlarına tarihlenen mezar, Doğu süsleme motiflerini Konstantin dönemine özgü klasikleştirici yanılsamacılıkla harmanlar.
Koruma çalışmaları nedeniyle orijinaller taşındı
Duvar sıvası üzerine yapılmış resimler kırılgan olduğundan ve Viminacium açık, korumasız bir arazide yer aldığından, Aşk Tanrıları Mezarı gibi mezarlardan çıkarılan fresk panelleri kazı sonrasında titizlikle sökülmüş, restore edilmiş ve bölgedeki buluntulardan sorumlu yerel müze olan, parka en yakın büyük kasabadaki Požarevac Ulusal Müzesi'nde koruma altına alınmıştır. Bugün ziyaretçilerin parkın altındaki mozolenin altında yer alan yeraltı sergisinde gördükleri, mezar odasının oranlarına varıncaya dek orijinal mezar düzenine sadık kalınarak yeniden inşa edilmiş ve yerleştirilmiş sadık kopyalardır — kırılgan orijinalleri kontrollü bir müze ortamında korurken, alanı ziyaret edenler için resimler arasında yürüme deneyimini de bozulmadan sürdüren bir uzlaşma.
Resimlerin gerçekte ne gösterdiği
Aşk Tanrılarıyla Bezeli Mezar'ın ötesinde, Viminacium'un diğer mezarları tamamen farklı konuları işler — bir duvarda resmedilmiş bir panter süzülürken, bir başkasında Chi-Rho Kristogramı, yani Konstantin'in 4. yüzyılın başındaki ihtidasından sonra imparatorlukta yayılan İsa'nın monogramı yer alır. Aynı nekropolde, kimi zaman tarih olarak yalnızca onlarca yıl arayla korunmuş pagan mitolojik sahneleri ve açıkça Hristiyan sembollerini görmek, Viminacium sakinlerinin imparatorluğun en büyük dini dönüm noktasını gerçekten yaşadıklarının — hem de yüzyıllar sonra yalnızca okuyacağımız bir şey olarak değil, aile aile ve nesil nesil — nadir ve doğrudan bir kaydıdır.
Bunun gibi freskler neden bu kadar nadiren günümüze ulaşır
Roma dönemine ait boyalı mezarlar doğası gereği kırılgandır — gömülü sıva ufalanır, nem pigmenti yok eder ve imparatorluğun herhangi bir yerindeki mezar resimlerinin çoğu, arkeologlar onları kaydetmek için gelmeden çok önce kaybolmuştu; çoğu zaman sabanla sürülmüş, taş ocağı olarak kullanılmış, üzerine inşaat yapılmış ya da yüzyıllar boyunca fark edilmeden çürüyüp gitmişti. Viminacium'un mezarları büyük ölçüde ayakta kaldı çünkü şehrin kendisi 6. yüzyıldan sonra sürekli yeniden yerleşim görmek yerine terk edilmişti; nekropolü açık tarım arazilerinin, daha sonra da kömür madenciliği sahasının altında bozulmadan kaldı ve nihayet 20. ve 21. yüzyıl kazıları ona ulaşarak konservatörlere geriye kalanı kurtarmak için gerçek bir mücadele şansı verdi.
Onları bugün görmek
Mezar sergisi, ana Roma kalıntılarının yakınındaki modern bir barınağın altındaki yeraltı yapısında yer alıyor; genellikle parkta rehberli bir yürüyüşün parçası olarak ziyaret edilir, tek başına gezilmez — seçtiğiniz turun gerçekten yeraltı sergisinden geçip geçmediğini kontrol etmeye değer, çünkü her güzergâh bunu yapmaz ve rehberiniz sizi özellikle aşağıya, mahzenlere indirmezse bunları kaçırmanız çok kolay. Kısa, loş ve gerçekten çarpıcı bir durak; yukarıdaki açık hava kalıntılarından daha samimi ve site haritasındaki küçük boyutunun ima ettiğinden çok daha fazla, ayırdığınız birkaç ekstra dakikayı fazlasıyla hak ediyor.